فرارو | وب ۳ یا اینترنت نسل سوم چیست و چگونه کار می‌کند؟

وب ۳ یا اینترنت نسل سوم چیست و چگونه کار می‌کند؟

اصطلاح وب ۳ در سال ۲۰۱۴ میلادی توسط "گاوین وود" یکی از بنیانگذاران اتریوم ابداع شد، اما تنها سال گذشته زمانی که در انجمن‌های توئیتر و Discord (دیسکورد اپلیکیشنی برای چت و مکالمه است) درباره آن بحث شد توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد.
تاریخ انتشار: ۱۲:۴۲ - ۰۳ ارديبهشت ۱۴۰۱

فرارو- وب ۳ در فناوری بسیار محبوب است. اما وب ۳ چیست؟ چرا مهم است؟ و چرا فناوری‌های بزرگ قصد دارند وارد این حوزه شوند؟

به گزارش فرارو به نقل از دویچه وله؛ طرفداران فناوری وب ۳ می‌گویند که این فناوری اینترنت را متحول خواهد کرد و به جای پلتفرم‌های عظیمی مانند فیس بوک یا گوگل، یک مرحله جدید و غیرمتمرکز از وب را آغاز می‌کند که توسط افراد عادی اداره می‌شود.

با این وجود، از آنجایی که این مفهوم در سال گذشته مورد توجه قرار گرفته غول‌های فناوری تصمیم گرفته اند وارد این حوزه شوند. متا که مالک اینستاگرام و فیس بوک است در اواخر ماه گذشته چندین درخواست علامت تجاری برای نرم افزار Web۳ ثبت کرد.

اسپاتیفای (یک سرویس ارائه موسیقی است که در آن می‌توان تقریبا هر نوع موسیقی از هر خواننده‌ای را پیدا کرد) به کارشناس وب ۳ نیاز دارد. مایکروسافت نیز از استارت آپ‌های مبتنی بر وب ۳ حمایت می‌کند.

وب ۳ چیست؟

اینترنت نسل سوم مهم‌تر از هر چیز در مورد تمرکززدایی است و هدف آن کنترل بیش‌تر کاربران بر روی داده‌های شان است. کارشناسان می‌گویند که وب زمانی مکانی بازتری بود، دوره‌ای که توسط افراد واقعی که وب سایت‌های خود را ساخته بودند، اداره می‌شد. این سایت‌ها تنها خواندنی بودند بنابراین، داده‌ها از سایت به سوی کاربر سرازیر می‌شد. این وب ۱ یا اینترنت نسل اول بود. شرکت‌های بزرگ فناوری مانند فیس بوک و گوگل نسخه جدیدی از وب را ایجاد کردند. پلتفرم‌های قابل کلیک، اشتراک گذاری و بسیار تعاملی آنان، اینترنت را آن گونه که امروزه می‌شناسیم، شکل داد که از آن تحت عنوان وب ۲ یا اینترنت نسل دوم یاد می‌شود.

اکنون تعاملات ما با وب، اطلاعات حیاتی در مورد رفتار آنلاین در قالب داده را ایجاد می‌کند. شرکت‌ها از این اطلاعات برای ساختن پلتفرم‌های جدید و تولید تبلیغات هدفمند استفاده می‌کنند. آنان هم چنین داده‌ها را به اشخاص ثالث می‌فروشند. کارشناسان می‌گویند که این شرایط محیطی را ایجاد می‌کند که در آن کاربران استقلال کمی دارند و یا فاقد هرگونه استقلالی در مورد جایی هستند که داده‌های شان انتقال پیدا می‌کند.

اصطلاح وب ۳ در سال ۲۰۱۴ میلادی توسط "گاوین وود" یکی از بنیانگذاران اتریوم ابداع شد، اما تنها سال گذشته زمانی که در انجمن‌های توئیتر و Discord (دیسکورد اپلیکیشنی برای چت و مکالمه است) درباره آن بحث شد توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد.

این هجوم آنلاین لحظه جدیدی را برای سرمایه گذاری متمرکز بر وب ۳ آغاز کرده است. a۱۶z یک سرمایه گذار اولیه در فیس‌بوک وعده داده که یک میلیارد دلار برای سرمایه گذاری‌های اولیه وب ۳ جمع‌آوری کند.

برخی می‌گویند این هجوم پول از سوی فناوری بزرگ رویای وب ۳ را لکه دار می‌کند. منتقدان می‌گویند این شرکت‌ها ماهیت وب ۳ را تغییر می‌دهند و ویژگی خودمختاری درون آن را حذف می‌کنند.

کاربر پسند نیست

در دنیای وب ۳ اطلاعات در کیف پول‌های دیجیتال مجازی ذخیره می‌شود نه در مراکز داده. افراد از این کیف پول‌ها برای استفاده از برنامه‌های وب ۳ استفاده می‌کنند که بر اساس فناوری بلاک چین اجرا می‌شوند. هنگامی که کاربر می‌خواهد ارتباط خود را با یک برنامه قطع کند به سادگی از سیستم خارج می‌شود کیف پول خود را جدا می‌کند و داده هایش را با خود می‌برد. توسعه دهندگان وب ۳ همچنین برای طراحی برنامه‌ها به سرمایه زیادی نیاز ندارند که به حفظ استقلال آن کمک می‌کند.

این توسعه دهندگان با شبکه‌های اجتماعی که بر اساس مهارت و علاقه هدایت می‌شوند، کار می‌کنند. این وضعیت به عنوان ایده یک توسعه دهنده شروع می‌شود. سپس آن توسعه دهنده برای یافتن همکاران به انجمن‌های توئیتر و دیسکورد می‌رود. توسعه دهنده و همکاران با هم گروهی را برای ایجاد یک نمونه اولیه تشکیل می‌دهند. زمانی که نمونه اولیه تکمیل شد آن را برای بررسی به جامعه باز می‌گردانند. این تکرار غیرمتمرکز وب باعث می‌شود برنامه‌هایی که تولید می‌کند اغلب برای استفاده ناهموار و سخت باشند. این وضعیت پیچیده به نظر می‌رسد و بسیاری از تازه واردان را از خود دور می‌کند. اینجاست که Big Tech با پول و تمایل اش به پلتفرم‌های وب امیدوار است که وارد عرصه شود.

درس‌هایی از رمز ارز‌های دیجیتال

فضای رمز ارز پیش از این که در سال‌های اخیر متمرکزتر و کاربر پسندتر شود، دوره مشابهی از باز بودن را پشت سر گذاشت.

ارز‌های دیجیتال زیربنای برنامه‌های مبتنی بر وب ۳ هستند. کارشناسان می‌گویند در آینده، از آن برای پرداخت به سازندگان، پرداخت برای آیتم‌های مجازی و خرید ویژگی‌های جدید بازی استفاده خواهد شد.

خرید رمز ارز‌های دیجیتال در ابتدای عرضه آن دشوار بود. کاربران مجبور بودند برای ایجاد کیف پول‌های رمزنگاری شده خود کد نویسی کنند. برخی این کار را به خوبی انجام دادند در حالی که برخی دیگر پول را به مکان نامناسبی فرستادند یا کلید‌های دسترسی به کیف پول خود را گم کردند و در نهایت قربانی کلاهبرداری شدند.

با گذشت زمان، توسعه دهندگان مداخله کردند و برنامه‌های کاربردی کاربر پسندی را برای خرید، ذخیره و تجارت رمزنگاری مانند Coinbase و Binance ایجاد کردند.

ممکن است این نقطه شیرینی باشد که Big Tech به دنبال آن است: نسخه‌ای از وب که کم‌تر از آنچه امروز می‌بینیم متمرکز است، اما کاربر پسندتر از آن چه توسعه دهندگان وب ۳ می‌توانند به تنهایی ارائه دهند خواهد بود. اگر Big Tech بتواند جایگاهی در بازار به دست آورد هنوز فرصتی برای وب جدید وجود دارد تا به رویای غیرمتمرکز خود دست یابد. Big Tech می‌تواند برای مدتی مفید باشد، زیرا شرکت‌های وب ۳ وارد عرصه می‌شوند و پروژه‌های خود را راه اندازی می‌کنند.

مجله فرارو
پرطرفدارترین عناوین